Nadat het grootste tandwiel was overleden volgde helaas
een korte golf van ongeluk. Tijdens het testen van alle maten
tandwielen liep een groot aantal steeds spaak. Het bleek dat de
inhammen tussen de tanden bij een groot aantal van de tandwielen
door het branden van de laser een paar millimeter verschilde
waardoor ze dus nooit op elkaar zouden gaan passen.
Gelukkig kwam ik er op tijd achter dus kon ik nog een aantal
tandwielen bij maken zodat ik er uiteindelijk genoeg zou hebben.
Na drie platen te hebben gelasered begaf de laser het doordat de
laserlens was gebarsten. Dit kon niet 1-2-3 gefixed worden, dus ik
kon geen nieuwe tandwielen meer bij maken.
Prima, dan maar met de tandwielen aan de slag die ik nog heb dacht ik,
maar ook dit ging niet vanzelf. Na een derde tandwiel op het bord aangesloten
te hebben besloot de motor te overlijden. Na 1,5 dag tevergeefs aan de motor te
sleutelen had ik als laatste reddingspoging het idee om de motor een opkikker te
geven door heel kort kortsluiting in het circuit te maken. Alhoewel de uiteindes
van de draden verbrandde, werkte de stroomschok als soort defibrillator. It's alive!
 |
| Een deel van de tandwielen die onbruikbaar waren. |
 |
| De gebarsten lens van de lasercutter. |
 |
| De geroosterde uiteindes van de geslaagde reanimatiepoging. |
Na regen komt zonneschijn, en zo kwam er ook licht in zicht toen ik
daadwerkelijk aan de slag kon met de tandwielen die ik nog had. Alhoewel
ik niet de hele plaat vol krijg, begint het wel al aardig vorm te krijgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten