Verloop van het proces III

Alhoewel de motor weer zijn werk deed, leek hij toch minder

krachtig dan voorheen. Door de druk van de tandwielen stopte hij

er uiteindelijk mee omdat hij het gewicht blijkbaar toch niet aankon. 

Marco had zojuist een omvormer binnen gekregen waarmee ik het

ampèrage kon opvoeren zodat de motor het wellicht toch zou trekken.

Helaas reageerde de motor totaal niet op de 3A van het apparaat. Best gek,

aangezien ik tot nu toe de accu van een handboor gebruikte die tot 2A ging.

Aangezien ik de motor geen extra kracht kon geven besloot ik een ander

systeem te maken om de motor zoveel mogelijk te ontlasten. In plaats van

een willekeurig patroon aan te leggen, ging ik meerdere onafhankelijke

'poten' van zo'n 3 á 5 tandwielen lang maken. Daarbij heb ik een nieuw

tandwiel met slechts een aantal tanden gemaakt die als as zou fungeren. 

Door het beperkt aantal tanden en de onafhankelijke poten hoefde

de motor telkens slechts 3 á 5 tandwielen aan te drijven en had hij

geen last van de druk van de andere tandwielen.

Dit werkte redelijk goed, maar zorgt wel voor veel afstelwerk van de 

andere tandwielen aangezien de tanden van de as nu konden botsen met

de andere tandwielen als deze niet goed uitgelijnd waren na een complete

draaicirkel van de as. desalniettemin ging de motor een stuk soepeler draaien!

De omvormer die helaas niet sterk genoeg was...

...dus terug naar de accu van de handboor om de motor aan te drijven.

Het eerste model van het tandwiel die
direct door de motor werd aangedreven.

Het nieuwe model van het tandwiel die minder
zwaar belast wordt dan het eerst model.

De centrale as met daaraan verschillende 'poten' zodat
de motor minder werk hoeft te doen bij het aandrijven.

Verloop van het proces II

Nadat het grootste tandwiel was overleden volgde helaas 

een korte golf van ongeluk. Tijdens het testen van alle maten 

tandwielen liep een groot aantal steeds spaak. Het bleek dat de 

inhammen tussen de tanden bij een groot aantal van de tandwielen 

door het branden van de laser een paar millimeter verschilde 

waardoor ze dus nooit op elkaar zouden gaan passen. 

Gelukkig kwam ik er op tijd achter dus kon ik nog een aantal

tandwielen bij maken zodat ik er uiteindelijk genoeg zou hebben.

Na drie platen te hebben gelasered begaf de laser het doordat de 

laserlens was gebarsten. Dit kon niet 1-2-3 gefixed worden, dus ik

kon geen nieuwe tandwielen meer bij maken.

 Prima, dan maar met de tandwielen aan de slag die ik nog heb dacht ik, 

maar ook dit ging niet vanzelf. Na een derde tandwiel op het bord aangesloten

 te hebben besloot de motor te overlijden. Na 1,5 dag tevergeefs aan de motor te 

sleutelen had ik als laatste reddingspoging het idee om de motor een opkikker te 

geven door heel kort kortsluiting in het circuit te maken. Alhoewel de uiteindes 

van de draden verbrandde, werkte de stroomschok als soort defibrillator. It's alive!

Een deel van de tandwielen die onbruikbaar waren.

De gebarsten lens van de lasercutter.

De geroosterde uiteindes van de geslaagde reanimatiepoging.

Na regen komt zonneschijn, en zo kwam er ook licht in zicht toen ik 

daadwerkelijk aan de slag kon met de tandwielen die ik nog had. Alhoewel 

ik niet de hele plaat vol krijg, begint het wel al aardig vorm te krijgen!

Verloop van het proces

Tijdens de lessen heb ik vooral vrij herhaaldelijk gewerkt aangezien 

ik zoveel mogelijk tandwielen moest uitsnijden met de lasercutter.

Bij de eerste twee ladingen waren de tandwielen nogal verbrand. 

Na wat afstel- en schoonmaakwerk kreeg ik er uiteindelijk vrij strakke

tandwielen uit gelaserd.

Een van de eerste pogingen om tandwielen uit hout te laseren.

De eerste grote lading tandwielen die uit zo'n 7 platen hout zijn gelaserd.

Een aantal ladingen verder, en een reuzentandwiel in delen gelaserd en opgebouwd.

Een eerste impressie hoe het er uitziet als ze tegen elkaar aan liggen.

Ondanks dat dit al vrij groot en veel is, is het nog lang niet genoeg!

De plaat waar ik alles op wil gaan bevestigen.
Er moeten nog heel wat tandwielen bij.

Het idee is om de toeschouwer uiteindelijk één tandwiel aan te laten
draaien waardoor de rest het dus ook zou moeten gaan doen

Om de tandwielen uiteindelijk meer uit te laten komen
heb ik besloten de plaat zwart te schilderen.

Na er nog eens goed over na te hebben gedacht, besloot ik toch om de toeschouwer
niet zelf de tandwielen aan te gaan laten draaien. In plaats daarvan wilde ik hem aan
gaan drijven met een motor, zodat de toeschouwer hem direct draaiend kan bekijken.

Aangezien ik een langzaam draaiende maar toch krachtige motor nodig had,
besloot ikeen ruitenwismotor bij de autosloop te halen. Na wat mankementen kreeg
ik hem uiteindelijk aan de praat door hem aan te sluiten op de accu van een drilboor.

 Tijdens de eerste test sneuvelde het grootste tandwiel helaas. Wel kreeg ik hem
uiteindelijk geheel werkend en draaide het eerste (kleine) tandwiel op volle toeren.

Tandwiel onderzoek

In plaats van mijn reguliere werkwijze ga ik nu niet 

zoveel mogelijk van tevoren proberen uit te denken wat 

betreft het eindresultaat, maar juist eerst zoveel mogelijk

materiaal maken en dan wel zien wat ik ermee kan gaan doen.

Toch was er alsnog aardig wat denkwerk vereist om de tandwielen uit te rekenen.

Als eerst heb ik geprobeerd met een aantal programma's de tandwielen te berekenen, 

maar hier kon ik vaak slechts maar twee tandwielen op elkaar afmeten.

Uiteindelijk heb ik dus maar een aantal stoffige formules opgezocht en heb 

ik de verschillende formaten tandwielen berekend en op elkaar afgesteld.  

Lang leve formules. :-)

Ondertussen heb ik nog geprobeerd een werkend model in 3D te maken, om te zien of 

ik hier snel genoeg de tandwielen en verbindingen mee kon uitrekenen, maar dit ging 

uiteindelijk te veel tijd kosten vergeleken met het handmatig uitrekenen. 

Schetsschema van een serie geschakelde tandwielen.

Render van het schetsschema.

Na het uitrekenen van de verschillende tandwielen heb ik de tandwielen in Illustrator 

uitgetekend zodat ik ze met de lasercutter kon gaan uitsnijden. Op deze manier kan ik

vrij veel tijd besparen aangezien het maken van een tandwiel met de hand tijdrovend is.

Aangezien ik zo veel mogelijk tandwielen wil hebben is dat wel zo handig!

Voorbeeld van een tandwielschema voor de lasercutter.

 

Nog een voorbeeld van een tandwielschema voor de lasercutter.

Gears

Aan de hand van Margolin's kinetische kunstwerken wilde ik een andere kant op gaan
met mijn installatie. Margolin gebruikte in veel van zijn werken vaak maar een 

beperkte hoeveelheid aan verschillende spullen waardoor de kracht hem in 

de beweging en de veelvoud van een specifiek voorwerp ging zitten.

Het idee om één simpele vorm dusdanig veel te herhalen tot het een nieuwe vorm krijgt

spreekt me erg aan. Aangezien het de bedoeling is om iets bewegends en/of interactiefs te 

maken wil ik iets gebruiken wat met beweging te maken heeft.

Na wat denkwerk kwam ik al snel op tandwielen uit. Tandwielen hebben me altijd al

aangesproken, op de een of andere manier hebben ze toch iets aparts/ hypnotiserends. 

Ook is het een simpele vorm die ik relatief makkelijk in grotere oplages zou kunnen maken.

Het liefst wil ik dus zoveel mogelijk tandwielen gaan maken, en proberen hier een zo groot 

mogelijk oppervlak mee te bedekken, zoals een aantal wanden of zelfs een hele kamer.

Hier wil ik wellicht nog wel iets in stoppen van het tekenmachine-idee, zoals een klein
hoekje waar het laatste tandwiel dan aan het krabbelen is op een vel papier. Het gehele
'apparaat' zou dan in dienst staan van een heel klein iets, wat een leuke speling is op
een complexiteit voor iets onbenulligs.

 

Reuben Margolin

Geniale kinetische kunstenaar!